Czy warto inwestować w szkolnictwo zawodowe?

Z uwagi na zaniedbania szkolnictwa zawodowego i jego marginalizację w ostatnich latach, doszło do poważnego naruszenia równowagi między szkolnictwem zawodowym a ogólnokształcącym.

Współcześnie mechanika a ściślej mechatronika to połączenie inżynierii materiałowej, cybernetyki technicznej, technik komputerowych i najnowszych technologii. Inżynierowie i technicy tych dyscyplin nieodmiennie zajmują, jeżeli nie pierwsze, to czołowe miejsce we współczesnej gospodarce. Bez nich nie może bowiem obejść się żadna branża przemysłowa, od nowoczesnej elektroniki, przemysłu komputerowego i obrabiarkowego poprzez przetwórstwo surowców różnego rodzaju, budownictwo, transport, po przemysł wydobywczy i energetykę. Ze swoją wiedzą i umiejętnościami zdobytymi w szkołach, centrach kształcenia praktycznego i na studiach są poszukiwanymi fachowcami, zajmującymi odpowiedzialne stanowiska w hierarchii zawodowej. Szczególną rolę odgrywają programiści i operatorzy obrabiarek CNC. Branża szczególnie poszukiwana i dobrze wynagradzana, nie mająca kłopotów z zatrudnieniem w kraju i zagranicą. Profesjonalnie zorganizowane pracownie w Tarnowskim Centrum Kształcenia Praktycznego a zwłaszcza CAD/CAM/CNC dysponujące nowoczesnymi obrabiarkami skrawającymi wraz z oprzyrządowaniem i oprogramowaniem stanowią wzmocnienie edukacji zawodowej w obszarze nowoczesnych technologii. Stają się pomostem współpracy pomiędzy sektorami nauki, badań i rozwoju, edukacji, rynku pracy, gospodarki oraz organizacji otoczenia społeczno-gospodarczego. Są przykładem modelowego rozwiązania jeśli chodzi o kształcenie zawodowe i szeroko pojęte propagowanie najnowszych trendów w technice. Nawiązana współpraca z pracodawcami i urzędami pracy owocuje szeregiem szkoleń, kursów i przekwalifikowań niezbędnych w rozwijającej się gospodarce. Wiele firm doskonale wyposażonych w maszyny i urządzenia najnowszej generacji (lasery, centra obróbcze, maszyny pomiarowe, roboty itp.) chętnie zatrudnią fachowców nowych technologii. Jest jednak z tym problem.

Z uwagi na zaniedbania szkolnictwa zawodowego i jego marginalizację w ostatnich latach, doszło do poważnego naruszenia równowagi między szkolnictwem zawodowym a ogólnokształcącym. Z racji priorytetu edukacji humanistyczno – ekonomicznej daje się zauważyć brak potencjalnych kandydatów do szkół zawodowych. Jak już się decydują to uczniowie o mniejszych aspiracjach. W efekcie tych zmian brakuje kreatywnych twórców i projektantów. Mamy nadmiar ludzi wykształconych w kierunkach humanistycznych i ogólnych. Przygotowanie kadry technicznej na poziomie średnim jest nakazem chwili pod potrzeby rozwijającego się dynamicznie przemysłu, który jest motorem napędowym gospodarki narodowej. Generuje on bowiem prawie 70 procent miejsc pracy. Warto się zastanowić czy nie należałoby zdynamizować działania polegające na promowaniu i prowadzeniu elastycznej polityki nakierowanej na kształcenie zawodowe.

Zmiana istniejącego modelu kształcenia, niedostatecznie dostosowanego zarówno w zakresie treści, bazy szkoleniowej, jak i metod kształcenia praktycznego przygotowującego uczniów do dynamicznie zmieniających się warunków na rynku pracy, stała się niewątpliwie priorytetem. Preferowanie szkolenia modułowego w edukacji ustawicznej w kontekście budowy społeczeństwa opartego na wiedzy staje się ważnym wyzwaniem w zakresie szkoleń bezrobotnych, szkoleń na potrzeby pracodawców i programów rozwoju zasobów ludzkich. Ostatnie lata potwierdziły w oparciu o badania rynku pracy stuprocentową potrzebę kształcenia zawodowego w kierunkach ściśle technicznych.

Adam Iwaniec